ویار، عارضه‌ای شایع در 3 ماهه اول بارداری
منبع: دو هفته نامه غذا – شماره 83

ویار بارداری یکی از علایم شایع دوران بارداری بوده که در موارد معدودی ممکن است منجر به یک عارضه وحیم گردیده و باعث از دست دادن محسوس وزن، آب و بد غذایی شود. تعریف زیر به خوبی نشان می‌دهد که یک زن مبتلا به ویار چه می‌کشد؛

"هنگامی که باردار بودم به جای اینکه خوشحال باشم، به طرز وحشتناکی رنج می‌کشیدم، می‌ترسیدم، افسرده بودم و خود را تنها احساس می‌کردم. تا ده بار در روز استفراغ می‌کردم حتی اگر چیزی در معده‌ام نبود. احساس ضعف شدیدی می‌کردم و می‌ترسیدم. با خود می‌گفتم آیا می‌خواهم بمیرم؟ فرزندم خواهد مرد؟ آیا جان سالم به در می‌برم؟ تا اینکه دکترم به من گفت که من مبتلا به ویار هستم."

ویار در بارداری بیشتر در چه زمانی شایع تر است و چه عواملی در ایجاد آن نقش دارند؟

تهوع و استفراغ، عارضه‌ای شایع در دوران بارداری است که حدود 50 درصد از زنان باردار آن را تجربه می‌کنند. این عارضه در 12 هفته اول بارداری شایع تر است و تا هفته 16 تا 20 بارداری ممکن است ادامه یابد. به ندرت استفراغ آنقدر شدید می‌شود که نیاز به بستری در بیمارستان باشد. معمولا ویار بارداری در صبح شایع‌تر بوده که به همین دلیل نیز به بیماری صبحگاهی (morning sickness) معروف است اما با وجود این ممکن است در طول روز و شب نیز وجود داشته باشد. تهوع ممکن است با سایر علایم مانند خستگی، بی‌اشتهایی، سرگیجه، کج خلقی و اختلالات خواب همراه باشد. علت تهوع در دوران حاملگی هنوز ناشناخته است ولی احتمالا ناشی از تغییرات فیزیولوژی زیادی است که در بدن زن حامله رخ می‌دهد. برخی از احتمالات آن عبارتند از:

* افزایش هورمون HCG، درست در زمانی که میزان این هورمون در بدن به بالاترین مقدار خود می‌رسد تهوع نیز به حداکثر می‌رسد (این امر در حاملگی دوقلویی شایع‌تر و شدیدتر است.

* علل عصبی – روانی مانند: ترس از بارداری، بارداری ناخواسته و ترس از بزرگ کردن بچه.

* اختلالات غدد مانند: پرکاری تیروئید.

چه مراقبت‌هایی به منظور کاهش شدت ویار در زنان باردار توصیه می‌شود؟

پژوهشگران می‌گویند میگرن در بارداری ممکن است احتمال سکته مغزی، بیماری قلبی، لخته‌شدن خون در رگ‌ها و سایر مشکلات عروقی حاملگی را افزایش دهد.
به گزارش هلث‌ دی‌نیوز یک بررسی جدید در آمریکا نشان می‌دهد که زنانی که در حین بارداری دچار میگرن می‌شوند، ممکن است نسبت به زنان دیگر 15 بار بیشتر دچار سکته مغزی، دوبرابر بیشتر دچار حمله قلبی ‌و سه برابر بیشتر دچار لخته خونی و سایر مشکلات عروقی در حین بارداری شوند.
دکتر چریل بوشنل، متخصص اعصاب در مرکز پزشکی فارست باپتیست و سرپرست این پژوهش در بیانیه‌ای خبری در این مورد گفت: "مراقبت درست پیش از زایمان برای پیشگیری از این عوارض ضروری است. زنان دچار میگرن شدید یا مداوم در حین بارداری باید به عوامل خطرسازی مانند فشار خون بالا،‌ کلسترول بالا، دیابت، سابقه لخته خون،‌ بیماری قلبی و سکته‌های مغزی توجه داشته باشند."
این پژوهشگران همچنین دریافتند که زنان 35 ساله و بالاتر با احتمال بیشتری ممکن است در حین بارداری دچار حملات میگرنی شوند. زنان 40 ساله و بالاتر نسبت به زنان کمتر از 20 سال، 2.4 برابر با احتمال بیشتر ممکن است دچار میگرن در حین بارداری شوند و زنان سفیدپوست هم نسبت به سایر نژادها با احتمال بیشتری دچار میگرن بارداری می‌شوند.
بوشنل گفت: "بررسی‌های قبلی نشان داده‌اند میگرن، به خصوص میگرنی که با اورا - تغییرات بینایی پیش از شروع سردرد، همراه است، با سکته مغزی و بیماری قلبی در زنان ارتباط دارد. این بررسی ارتباط میان این دو را بیشتر ثابت می‌کند."
خانم بوشنل و همکارانش در این بررسی 33956 نفر را که در آنها تشخیص میگرن داده شده بود، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. این یافته در شماره این هفته نشریه پزشکی بریتانیا (BMJ) منتشر شده است.
حدود 26 درصد زنانی که در سن تولید مثل قرار دارند، حملات سردرد میگرنی را تجربه می‌کنند. بوشنل گفت: "در حالیکه میگرن برخی از زنان در هنگام بارداری تسکین پیدا می‌کند، در بعضی از زنان دیگر حملات میگرن مکررتر و شدیدتر می‌شود. دلیل اینکه چرا حملات شدید میگرن به سکته مغزی و بیماری عروقی می‌انجامد،‌ روشن نیست، اما ممکن است یک علت عدم جبران بدنی کافی در این زنان در مقابل فشارهای عروقی باشد که به طور طبیعی در حین بارداری رخ می‌دهد." در حین بارداری حجم خون، حجم ضربه‌ای خون تلمبه‌شده از قلب و ضربان قلب بالا می‌رود.
بوشنل افزود: "جدا از این که علت این رابطه چه باشد، میگرن فعال در حین بارداری را باید به عنوان یک عامل بالقوه برای ایجاد بیماری عروقی به حساب آورد."
همشهری‌آنلاین

  بیماران دارای سابقه دیابت که قند خون خود را بهتر کنترل می‌کنند، در مقایسه با آن دسته از بیمارانی که سطح قند خون پایین دارند، کمتر در معرض خطر مرگ قرار دارند.

به گزارش  فارس ، پژوهشگران بیش از 70 هزار بیمار دیابت نوع 2 دارای بیش از 60 سال را به مدت چهار سال مورد بررسی قرار دادند.

یافته‌های آنها نشان داد که بیماران دیابتی مبتلا به پایین‌ترین سطح قند خون به علت عوارض ناشی از دیابت مانند حمله قلبی، قطع عضو و بیماری کلیوی نسبت به آن دسته از بیمارانی که قند خون خود را در محدوده عادی نگه می‌دارند، کمتر به مرگ دچار می‌شوند.

دکتر "البرت هوانگ " مسئول این پژوهش گفت: همان طور که پیش‌بینی می‌کردیم، افزایش مرگ و میر و عوارض را در میان افراد با قند خون بسیار بالا مشاهده کردیم اما شاهد افزایش بسیار جزئی خطر مرگ در میان افرادی با سطح بسیار پایین قند خون نیز بودیم.

وی افزود: علاوه بر این، بهترین نتایج در میان افرادی با سطح قند خون متوسط بود.

به گزارش شبکه خبری «پرس تی وی»، بر اساس اکثر دستورالعمل‌های کنونی، بیماران مبتلا به دیابت بسیار کم با سطح هموگلوبین a1c باید سطح قند خون را کمتر از 7 درصد نگه دارند.

کارتر یکی دیگر از محققان این مطالعه در توضیح دلایل احتمالی و مخفی مرگ و میر بیشتر در میان افراد دارای سطح قند خون پایین گفت: نمی‌توان مطمئن بود که این یافته‌های دور از انتظار تنها به دلیل قند خون بسیار پایین، درمان‌های مورد استفاده برای کنترل قند خون یا به دلیل عوامل دیگری است که به طور مستقیم در مراقبت از بیماران دیابتی نقش دارند.

وی افزود: ممکن است بیماران در معرض خطر مرگ، دارای سطح قند خون پایینی باشند اما هر عاملی که به طور مستقیم با مراقبت از افراد دیابتی مرتبط است، می‌تواند با افزایش خطر مرگ همراه باشد.