تازه‌ترین پژوهش درباره سوسن انبر نشان داد که این گیاه علاوه بر خواص درمانی زیاد از جمله کم کردن دردهای معده و التهاب دستگاه گوارش، یک کاهش دهنده موثر برای دردهای سندرم روده تحریک‌پذیر است.

به گزارش فارس،‌ پژوهشگران دانشگاهی در آدلایت واقع در استرالیا اعلام کردند که گیاه سوسن انبر، گونه‌ای بین پونه و نعناع است که در طب سنتی بسیاری از کشورها از جایگاه خاصی برخوردار است و تاکنون اطبای گیاهان دارویی برای کم کردن التهاب و دردهای معده شکمی مصرف آن را به مردم توصیه می‌کردند، اگر چه تا آن زمان چگونگی عملکرد سوسن انبر در کاهش درد و التهاب شناخته نشده بود.

در استرالیا، 20 درصد از مردم به سندرم روده تحریک‌پذیر مبتلا هستند که در این میان تعداد زنان مبتلا 2 برابر مردان است.

هر ساله میلیونها دلار برای درمان افراد مبتلا به این بیماری هزینه می‌شود که باید به آن ضرر ناشی از غیبت کاری افراد مبتلا به اقتصاد کشور را نیز اضافه کرد. به همین دلیل پژوهشگران همواره به دنبال راهی برای مقابله بهتر با این بیماری بودند.

سندرم روده تحریک‌پذیر یا IB5 بر اثر تحریک زیاد پایانه عصبی روده ایجاد می‌شود، موجب انقباض‌های نامنظم روده شده و دارای علائمی چون دردهای شکمی، تهوع، نفخ، حرکات غیر عادی روده‌ها، اسهال و یبوست است.

پژوهشگران معتقدند: سوسن انبر با دخالت مستقیم روی رشته‌های عصبی حامل سلولهای درد، در طول دیواره روده، با کند کردن حرکت این سلول‌ها موجب کاهش درد می‌شود.

سندرم روده تحریک‌پذیر یک اختلال عملکردی است، بدین معنا که روده آن طور که باید کار نمی‌کند، بنابراین به عقیده پزشکان یک بیماری محسوب نمی‌شود و درمان قطعی برای آن وجود ندارد.
دردهای شکمی تا پایان عمر فرد مبتلا، به صورت رفت و برگشت باقی می‌ماند و علائم آن با خوردن قهوه، شکلات، غذاهای چرب و پرادویه گاهی شدیدتر بروز می‌کند.

انواع بیماری‌های مربوط به معده و روده، عدم تحمل غذا، مسمومیت‌های غذایی، واکنش بدن به آنتی بیوتیک‌ها، استرس و در بعضی موارد عوامل ژنتیک می‌تواند زمینه‌ساز بروز سندرم روده تحریک‌پذیر باشند.

اطفال علاقه به صرف وقت خود در خارج از خانه دارند و این موضوع باعث میشود که آنها تحت ریسک ابتلا به تورم پوستی در اثر تماس با آفتاب قرار گیرند. ریسک بالاتر شامل کودکانی است که دارای پوست لطیف یا لکه های قهوه ای پوستی هستند. قابلیت برنزه شدن اطفال نسبت به بزرگسالان بیشتر است. لذا از قرار دادن طولانی مدت آنها در معرض نور آفتاب باید اجتناب نمود.
پوست بچه ها محافظ طبیعی کمتری جهت مقابله در برابر اشعه خورشیدی دارد. و این بدان معنی است که اطفال خیلی سریعتر آفتاب سوخته میشوند. اطفال بالای شش ماه میتوانند کرم ضد آفتاب استعمال نمایند.
در مورد اطفال به موارد ذیل توجه داشته باشید :
همیشه طفل زیر دوازده ماه را دور از تابش مستقیم نور آفتاب قرار دهید. کالسکه و قفسه بچه را در سایه بگذارید.
هنگام قدم زدن در روز آفتابی ، سایه بان کالسکه بچه را بکار ببرید.
اطفال را در ساعاتی که میزان تابش اشعه فرا بنفش بالا است و یا بین ساعات یازده تا شانزده روز ، دور از آفتاب نگه دارید.
دست و پای کودک را با البسه اطفال بپوشانید. کلاه کاملا لبه دار بهتر از کلاه لبه دار یک سو از آفتاب محافظت میکند.
به پوست در معرض آفتاب ، کرم ضد آفتاب با SPF پانزده و یا بالا را بمالید. دوساعت بعد تکرار نمائید. حتما به بینی ، گوش ، گونه و سطح بالایی کف پا نیز کرم بزنید.
لازم است ، کودکانی که در آب یا کنار آب بازی میکنند ، یا کسانی که بدن انها به شدت تعرق میکند ، کرم ضد آفتاب با خاصیت واترپروف ( ضد آب ) را مکررا استعمال نمایند.
سایه افکنی
در ماههای گرم سال سعی کنید از قرار گرفتن در تابش مستقیم نور خورشید پرهیز نمائید و در زیر سایه مستقر گردید. اگر چه شما زیر سایه درخت باشید و یا ابرهای پراکنده جلوی نور آفتاب را گرفته باشند ، اما ممکن است شما در تیررس اشعه فرا بنفش قرار گیرید. بدین خاطر موارد ذیل را در مد نظر داشته باشید :
در ساحل دریا ، پیک نیک و یا هنگام قدم زنی یک چتر به همراه داشته باشید.
هنگام خروج از شهر با خود چادر صحرایی و یا سایبان به همراه ببرید.
بالکن منزلتان برای بلوکه کردن نور خورشید دارای پرده اختفا باشد.
در محدوده مسکونی خود درخت بکارید و در محل مناسب سایبان داشته باشید.

کاهش عفونت ادراری با سبزیجات
منبع: دوهفته نامه تندرستی ، شماره نهم

انواع عفونت های ادراری و درمان آنها

نحوه درمان عفونت ها با توجه به نوع و محل آنها متفاوت است، بنابراین در اینجا بد نیست مختصری درباره انواع عفونت های ادراری و نحوه درمان آنها توضیح دهیم. عفونت های ادراری به سه گروه مهم تقسیم می شوند؛ عفونت های مثانه، عفونت های کلیه و باکتری بدون علامت (غیر اختصاصی).

* عفونت های مثانه: در این نوع از عفونت ها اغلب سه تا هفت روز درمان دارویی خوراکی تجویز می شود.

* عفونت کلیه: دوره درمان در این نوع از عفونت ها به طور معمول 2 تا 14 روز طول می کشد و در صورتی که بیمار تب بالا و تهوع و استفراغ داشته باشد لازم است در بیمارستان بستری شده و برای او تزریق وریدی (تزریق در رگ) انجام شود.

* باکتری بدون علامت (غیر اختصاصی): اگر ثابت شد که هیچ علامتی مانند تب، اختلال در رشد و آسیب کلیه وجود ندارد ممکن است بیمار به درمان خاصی نیاز نداشته باشد اما این تصمیم باید براساس صلاحدید پزشک گرفته شود.

مثانه هم عصبی می شود

برخی از افراد دارای مثانه عصبی هستند که این امر ممکن است به دلیل ناراحتی ستون مهره ها ایجاد شده باشد. این افراد با انسداد ادرار مواجه می شوند که این امر باعث ابتلای آنها به عفونت ادراری و در صورت عدم درمان آسیب به کلیه ها و مثانه می شود. در برخی از افراد نیز مشکلاتی در ساختار بدن ممکن است باعث عفونت ادرار شود؛ به طور مثال برگشت ادرار به مجاری ادرار که یک اختلال مادرزادی است و تنها در دو درصد کودکان دیده می شود.

در بیشتر موارد پزشکان برای تشخیص عفوت های ادراری از روش هایی ماند سونوگرافی، عکس برداری از مثانه و اسکن کلیه استفاده می کنند تا در صورت برگشت ادرار یا وجود مثانه عصبی درمان های پیشگیرانه طولانی مدت برای بیمار تجویز کنند.

نشانه های عفونت ادرار در سنین مختلف

علائم عفونت ادراری در نوزادان: گاه نوزاد در ماه اول تولد دچار عفونت ادراری می شود و ممکن است والدین متوجه بیماری او نشوند اما اگر شما چنین علائمی را در نوزاد خود مشاهده کردید حتما او را برای معاینه نزد پزشک ببرید؛ بی اشتهایی، بی قراری، تنگی نفس، زردی پوست، بوی بد ادرار، ادرار تیره و کدر، خونی بودن ادرار و البته اختلال در رشد نوزاد.

علائم  عفونت ادرار در شیرخوارارن یک ماهه تا یک ساله: تب، اسهال، استفراغ، بوی بد ادرار، رنگ کدر ادرار و اختلال در رشد از جملع علائمی هستند که می تواند به دلیل ابتلای نوزاد به عفونت ادرار بروز کند در این سنین عفونت های ادراری ممکن است به عفونت های خونی تبدیل شده و خطرناک باشد. عفونت ادرار در این گروه سنی بیشتر در نوزادان پسر ختنه نشده دیده می شود زیرا میکروب ها راحت تر به زیر مخاط دستگاه ادراری نفوذ می کنند و به کلیه می رسند.

علائم عفونت ادرار در کودکان یک تا سه ساله  (کودکان نوپا): کودک ممکن است هنگام ادرار از سوزش و درد شکایت کند. تب و بی اشتهایی از دیگر علائم این بیماری است.

علائم عفونت ادرار در کودکان سه ساله تا پایان دوره کودکی (13 سالگی): تب، پهلو درد، تهوع، شب ادراری (البته در کودکانی که در گذشته سابقه شب ادراری نداشته اند) از جمله علائم این بیماری در این گروه سنی است وجود خون در ادرار هم یکی از علائم عفونت ادرار در این بچه هاست.