کاهش عفونت ادراری با سبزیجات
منبع: دوهفته نامه تندرستی ، شماره نهم

انواع عفونت های ادراری و درمان آنها

نحوه درمان عفونت ها با توجه به نوع و محل آنها متفاوت است، بنابراین در اینجا بد نیست مختصری درباره انواع عفونت های ادراری و نحوه درمان آنها توضیح دهیم. عفونت های ادراری به سه گروه مهم تقسیم می شوند؛ عفونت های مثانه، عفونت های کلیه و باکتری بدون علامت (غیر اختصاصی).

* عفونت های مثانه: در این نوع از عفونت ها اغلب سه تا هفت روز درمان دارویی خوراکی تجویز می شود.

* عفونت کلیه: دوره درمان در این نوع از عفونت ها به طور معمول 2 تا 14 روز طول می کشد و در صورتی که بیمار تب بالا و تهوع و استفراغ داشته باشد لازم است در بیمارستان بستری شده و برای او تزریق وریدی (تزریق در رگ) انجام شود.

* باکتری بدون علامت (غیر اختصاصی): اگر ثابت شد که هیچ علامتی مانند تب، اختلال در رشد و آسیب کلیه وجود ندارد ممکن است بیمار به درمان خاصی نیاز نداشته باشد اما این تصمیم باید براساس صلاحدید پزشک گرفته شود.

مثانه هم عصبی می شود

برخی از افراد دارای مثانه عصبی هستند که این امر ممکن است به دلیل ناراحتی ستون مهره ها ایجاد شده باشد. این افراد با انسداد ادرار مواجه می شوند که این امر باعث ابتلای آنها به عفونت ادراری و در صورت عدم درمان آسیب به کلیه ها و مثانه می شود. در برخی از افراد نیز مشکلاتی در ساختار بدن ممکن است باعث عفونت ادرار شود؛ به طور مثال برگشت ادرار به مجاری ادرار که یک اختلال مادرزادی است و تنها در دو درصد کودکان دیده می شود.

در بیشتر موارد پزشکان برای تشخیص عفوت های ادراری از روش هایی ماند سونوگرافی، عکس برداری از مثانه و اسکن کلیه استفاده می کنند تا در صورت برگشت ادرار یا وجود مثانه عصبی درمان های پیشگیرانه طولانی مدت برای بیمار تجویز کنند.

نشانه های عفونت ادرار در سنین مختلف

علائم عفونت ادراری در نوزادان: گاه نوزاد در ماه اول تولد دچار عفونت ادراری می شود و ممکن است والدین متوجه بیماری او نشوند اما اگر شما چنین علائمی را در نوزاد خود مشاهده کردید حتما او را برای معاینه نزد پزشک ببرید؛ بی اشتهایی، بی قراری، تنگی نفس، زردی پوست، بوی بد ادرار، ادرار تیره و کدر، خونی بودن ادرار و البته اختلال در رشد نوزاد.

علائم  عفونت ادرار در شیرخوارارن یک ماهه تا یک ساله: تب، اسهال، استفراغ، بوی بد ادرار، رنگ کدر ادرار و اختلال در رشد از جملع علائمی هستند که می تواند به دلیل ابتلای نوزاد به عفونت ادرار بروز کند در این سنین عفونت های ادراری ممکن است به عفونت های خونی تبدیل شده و خطرناک باشد. عفونت ادرار در این گروه سنی بیشتر در نوزادان پسر ختنه نشده دیده می شود زیرا میکروب ها راحت تر به زیر مخاط دستگاه ادراری نفوذ می کنند و به کلیه می رسند.

علائم عفونت ادرار در کودکان یک تا سه ساله  (کودکان نوپا): کودک ممکن است هنگام ادرار از سوزش و درد شکایت کند. تب و بی اشتهایی از دیگر علائم این بیماری است.

علائم عفونت ادرار در کودکان سه ساله تا پایان دوره کودکی (13 سالگی): تب، پهلو درد، تهوع، شب ادراری (البته در کودکانی که در گذشته سابقه شب ادراری نداشته اند) از جمله علائم این بیماری در این گروه سنی است وجود خون در ادرار هم یکی از علائم عفونت ادرار در این بچه هاست.

کارشناسان بهداشتی در انگلیس هشدار دادند عفونت‌های بیمارستانی خطر مرگ‌ ومیر را در بیماران مبتلا به اختلافات روده‌ای افزایش می‌دهد.

به گزارش ایسنا، این کارشناسان تأکید کردند بیمارانی که به دلیل ابتلا به بیماری‌های التهاب روده‌ای در بیمارستان بستری هستند اگر به نوعی عفونت بیمارستانی ناشی از باکتری clostridium difficile مبتلا شوند، 6 برابر بیشتر در معرض خطر مرگ قرار خواهند گرفت.

پزشکان کالج سلطنتی لندن و مرکز مراقبت‌های بهداشتی سنت جورج در انگلیس خاطرنشان کردند که وقتی علایم بیماری‌های التهاب روده‌ای مثل بیماری crohn یا کولیت‌های زخم روده‌ای تشدید شوند، فرد به بستری شدن در بیمارستان نیاز پیدا می‌کند.

به گزارش روزنامه ایندیپندنت این پزشکان دریافتند که اگر مبتلایان به التهاب روده‌ای در بیمارستان در معرض باکتری فوق قرار بگیرند امکان مرگ آنها 6 برابر بیشتر می‌شود و طول مدت بستری شدن آنها در بیمارستان نیز افزایش می‌یابد که در نهایت نیاز آنها به انجام جراحی‌های گوارشی نیز تا دوبرابر افزایش می‌یابد.

معمولاً بیماران دچار ضعف سیستم ایمنی ناشی از کهولت سن، بیماری های شدید، اقدامات درمانی و یا عمل های جراحی را بیشتر درگیر می کند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، عفونت های بیمارستانی به عفونت هایی گفته می شود که 48 ساعت پس از ورود به بیمارستان رخ دهند که در مورد مدت زمان لازم برای کسب عفونت های بیمارستانی نظرات متفاوتی وجود دارد. گاهی بیمارانی که مدت زمان کوتاهی در بیمارستان بستری بوده اند عفونت بیمارستانی را کمی پس از ترک بیمارستان نشان می دهند.

بنابراین گزارش، حضور تعداد زیاد بیماران در محیط بیمارستان با بیماری های مختلف، ضعف سیستم ایمنی و حضور تعداد زیادی از پرسنل درمانی که با بیماران در تماسند  از جمله عواملی است که میزان ابتلا به عفونت های بیمارستانی را افزایش می دهد.

بنابر اعلام مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، عفونت های دستگاه ادراری از شایع ترین عفونت های بیمارستانی است.

گفتنی است آمـــار شیوع عفونت های ادراری در خانم ها در سنین باروری تا 50 برابر آقایان گزارش شده است و در سنین حداقل 30 درصد خانم ها عفونت ادراری را تجربه کرده اند.

براساس این گزارش در خصــوص درمان عفونت های دستگاه ادراری بسته به محل عفونـــت و مقـــاومت و حساسیت میکروب ها به آنتی بیوتیک ها دارد و نیز عوامل دخالت کننده دیگر همچون ناهنجاری هــای مادرزادی، سنگ های عفونی و اجسام خارجی شیوه های درمانی متفاوتی دارد.

قابل توجه است که سنگ های عفونی دستگاه ادراری، پروستاتیت مزمن، اجسام خارجی درون دستگاه ادراری، معایب مــادرزادی کلیه ها از علل مهم عفونت های مانـــــدگار دستگاه ادراری است.