محققان ژاپنی اعلام کردند مقام‌های بهداشتی ژاپن باید به نمونه برداری از خون کارگران نیروگاه اتمی فوکوشیما اقدام کنند تا در صورتی که به طور اتفاقی تحت تأثیر تشعشات قرار گرفتند بتوان آنها را درمان کرد.

به گزارش فارس، محققان اعلام کرده‌اند که جمع آوری بانک خون برای کارگران امکان استفاده از سلول‌های بنیادین آنها برای ترمیم مغز استخوان در صورت آلودگی به تشعشعات را خواهد داد.

دکتر شوئیچی تانگوئیچی از بیمارستان توکیو و بنیاد تحقیقات سرطان ژاپن در مقاله‌ای نوشت: خطر آلودگی احتمالی در آینده به تشعشعات گذر نکرده است.

تیم‌های تحقیقاتی آماده پیوند در ژاپن و اروپا آماده هستند تا سلول‌های کارکنان این نیروگاه را جمع آوری و ذخیره کنند اما کمیسیون ایمنی اتمی ژاپن به این دلیل که این کار ممکن است آسیب‌هایی را برای کارکنان اتمی به دنبال داشته باشد از این کار امتناع می ورزد.

به نوشته رویترز جمع آوری سلول‌ها مزیتهای فراوانی را برای سلول اهدایی در بر خواهد داشت که نیازمند مطابقت سلول اهدایی و خطر رد آن توسط بدن پذیرنده است.

انجام این کار برای کارکنان این امکان را میسر می‌کند تا در صورت پیوند دیگر مجبور به مصرف داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی بدن نشوند و به این ترتیب مقاومت بیشتری در برابر عفونت داشته باشند. در صورت ابتلا به سرطان خون در آینده‌ای دورتر هم امکان استفاده از این سلول‌ها برای درمان وجود دارد.

التبه این اقدام امکان درمان در همه شرایط را فراهم نمی‌کند و اگر تشعشعات به روده، پوست یا ریه آسیب برسانند مشکلات ناشی از آن با اهدای سلول حل نخواهد شد.

یک کارشناس پرستاری سالمندان گفت: مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها برای سالمندان باید با تغذیه مناسب از جمله مصرف ویتامین C همراه شود.

شهین شهبازی در گفت‌وگو با  فارس، با اشاره به نامگذاری هفته سلامت از طرف سازمان جهانی بهداشت با عنوان "مقاومت به داروهای ضد میکروبی، یک تهدید جهانی " اظهار داشت: مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها در سالمندان به دلیل ضعف بدنی آنان می‌تواند توان جسمی یک سالمند را کاهش دهد که در این راستا سالمندان باید مصرف آنتی‌بیوتیک را دقیقاً مطابق با دستور نسخه پزشک انجام دهند.

وی افزود: برخی تصورات غلط در سالمندان مبنی بر اینکه یک فرد بالغ و میانسال از یک آنتی‌بیوتیک استفاده کرده است و بهبود یافته است و یک سالمند نیز می‌تواند با مصرف آنتی‌بیوتیک بیماری خاص خود را بهبود دهد باوری نادرست است زیرا شاید در مواقعی مصرف آنتی‌بیوتیک در بدن افراد میانسال منجر به بهبود بیماری آنان شود ولی جسم سالمندان توانایی عوارض سنگین داروهای آنتی‌بیوتیک را نداشته باشد.

شهبازی تصریح کرد: مصرفی آنتی‌بیوتیک باعث کاهش انرژی و توانایی و ضعف بدنی و جسمی سالمند می‌شود که در این راستا یک سالمند باید برای مصرف داروهای آنتی‌بیوتیک از تغذیه مناسب که در آن ویتامین‌های سرشار گروه C و E لحاظ شده باشد استفاده کند.

این کارشناس پرستاری سالمندان خاطرنشان کرد: مصرف آنتی‌بیوتیک در سنین سالمندی باید به همراه تغذیه سرشار از ویتامین‌های C و E برای جبران ضعف بدنی آنان صورت پذیرد.

بسیارى از افراد چاق به دنبال میانبر هایى هستند که بدون دردسر وزن خود را کم کنند. یکى از این روش ها استفاده از قرص هاى لاغرى است. ما در این مقاله تشریح خواهیم کرد که استفاده از اینگونه دارو ها نه تنها کمکى به این افراد نمى کند بلکه عوارضى که ایجاد مى کند ممکن است مشکلات آنها را دو چندان کند.
تعداد و انواع دارو هاى لاغرى که در کتب مرجع تغذیه اعلام شده است انگشت شمار بوده و کلاً به دو دسته اصلى و البته چند گروه فرعى تقسیم مى شوند.
الف- گروه اول دارو هاى ضداشتها هستند (مثل Sibutramine) که با تحریک تولید هورمون هاى سروتونین و سایر کاته کولامین ها و تاثیر آنها بر مرکز اشتها در مغز باعث کاهش اشتها مى شوند. البته بایستى توجه داشت که این دارو ها عوارضى چون افزایش فشار خون، افزایش ضربانات قلبى، اضطراب و در نهایت در صورت مصرف بى رویه سکته هاى قلبى یا مغزى دارند.
ب- گروه دوم دارو هایى هستند که باعث جلوگیرى از جذب چربى از دستگاه گوارش مى شوند. (مثل Xenical) مسئله بسیار مهمى که افراد علاقه مند به این دارو ها بایستى بدانند این است که این گروه دارویى تاثیرى بر جذب انواع کربوهیدرات ها مثل شیرینى، شکلات و... ندارند و کسانى که پول زیادى بابت آن مى دهند بایستى آگاه باشند که فقط ۳۰ درصد جذب چربى هاى خورده شده توسط این دارو ها مهار مى شود و همین امر است که معمولاً درمان چاقى با مصرف این گروه به علت عدم آگاهى کافى بیماران به شکست مى انجامد.
عوارض این گروه کمتر از دارو هاى ضداشتها بوده و از جمله آنها مى توان به اسهال چرب و کمبود ویتامین هاى محلول در چربى (مثل A، E و...) اشاره کرد.دسته دیگرى از دارو ها هستند که به عنوان حجم دهنده سیستم گوارش به خصوص معده عمل مى کنند.و در حقیقت با پر کردن معده باعث کاهش اشتها مى شوند. (مثل آگارآگار) این گروه به عنوان عوامل موثر در درمان چاقى محسوب نمى شوند.
حال این سئوال پیش مى آید که این دارو ها را چه کسانى مى توانند مصرف کنند. بایستى عرض کنم که دارو هاى لاغرى در موارد چاقى مفرط (Morbid Oloesity) و یک سرى از بیمارى هاى مرتبط با چاقى استفاده مى شود یعنى در مواردى که ادامه چاقى باعث ایجاد عوارض مهلک ترى همچون دیابت، فشار خون و... شده و سلامتى فرد را به مخاطره اندازد.بایستى توجه داشت تبلیغات وسیعى روى دارو هاى گیاهى براى درمان چاقى صورت مى گیرد که البته با توجه به اینکه ماده موثره این دارو ها و فرمولاسیون و مکانیسم اثر آنها ناشناخته است توصیه نمى شود.
اگر قرص هاى لاغرى را بدون تجویز پزشک و بدون رعایت رژیم غذایى مناسب مصرف مى کنید در انتظار این عوارض باشید:افزایش فشار خون، تعریق، به هم خوردن عادت ماهانه، سردرد، سرگیجه، جوش هاى صورت، اضطراب، کم خوابى، تشنگى، خشکى دهان، افزایش ضربانات قلب و اسهال.
نویسنده : دکتر رضا آمرى نیا