
درصد بسیار زیادی از خانمها و آقایان از اینکه موهایشان پس از حمام حالت وز (فرهای نامطلوب) به خود میگیرد و به سختی شانه میشود شاکی هستند و دوست دارند بعد از حمام کردن موهائی نرم، صاف و درخشنده داشته باشند. شاید شما هم جزء همین افراد باشید و شاید تا به حال راههای بسیاری را آزموده باشید.
به نظر میرسد استفاده از یک حالت دهنده (کاندیشنر) میتواند یکی از آسان ترین و بیدردسرترین راه حلها باشد ولی آیا میتوان درستترین و کم عارضه ترین راه حل هم دانست؟
حالت دهنده یا نرم کننده؟
لغت کاندیشنر در مراجع فارسی زبان، ترجمه شده است. استفاده از واژه به جای حالت دهنده در بسیاری از موارد رایج شده و به غلط به عنوان مترادف لغت استفاده میشود، در حالی که نرم کنندهها ردهای جداگانه در طبقه بندی گروههای 63 گانه سیستم بین المللی نامگذاری مواداولیه صنایع بهداشتی و آرایشی دارند.
شامپو ازموادی تشکیل شده که پس از آبکشی بار الکتریکی منفی رویموبهجای میگذارد .
این مواد سورفکتانتهای آنیونی نام دارند) این امر باعث باز شدن پولکهای سطح خارجی مو موسوم به کوتیکول میشود.
باز شدن این پولکها باعث از دست رفتن رطوبت مو شده و همچنین به علت زبری و ناهمواری نور را خوب منعکس نمیکنند، بنابراین مو درخشندگی خود را از دست داده، کدر ومات به نظر می آید.
ترکیبات حالت دهنده
حالت دهنده یا کاندیشنر از موادی تشکیل شده که در ساختار ملکولی آن بار مثبت وجود دارد. (این مواد سورفکتانتهای کاتیونی نام دارند.) خنثی شدن بار الکتریکی مو توسط حالت دهنده باعث مسطح شدن پولکهای مو و صاف شدن آنها و در نتیجه حالت پذیری، درخشش و سهولت شانه زدن در حالت خشک و مرطوب میشود.
بنابراین هرچه مو خشک تر باشد (منظور طبیعت مو است نه خیس یا تر بودن آن) نیاز بیشتری به حالت دهنده دارد. به طوری که برای موهای خیلی خشک و آسیبدیده، از حالت دهندههایی با نفوذ عمقی استفاده میشود که به داخل کوتیکول نفوذ می کنند.
به طور کلی حالت دهنده ها دو دسته هستند:
دسته اول که پس از شامپو زدن استفاده می شوند و قبل از خشک کردن نیاز به آبکشی دارند و بنابراین مقدار ناچیزی از آن روی مو باقی میماند.
دسته دوم حالتدهندهها نیاز به آبکشی ندارند،بنابراین تا دفعه بعد که شامپو زدن انجام می شود به طور کامل روی موها باقی میمانند.