تازه‌ترین پژوهش درباره سوسن انبر نشان داد که این گیاه علاوه بر خواص درمانی زیاد از جمله کم کردن دردهای معده و التهاب دستگاه گوارش، یک کاهش دهنده موثر برای دردهای سندرم روده تحریک‌پذیر است.

به گزارش فارس،‌ پژوهشگران دانشگاهی در آدلایت واقع در استرالیا اعلام کردند که گیاه سوسن انبر، گونه‌ای بین پونه و نعناع است که در طب سنتی بسیاری از کشورها از جایگاه خاصی برخوردار است و تاکنون اطبای گیاهان دارویی برای کم کردن التهاب و دردهای معده شکمی مصرف آن را به مردم توصیه می‌کردند، اگر چه تا آن زمان چگونگی عملکرد سوسن انبر در کاهش درد و التهاب شناخته نشده بود.

در استرالیا، 20 درصد از مردم به سندرم روده تحریک‌پذیر مبتلا هستند که در این میان تعداد زنان مبتلا 2 برابر مردان است.

هر ساله میلیونها دلار برای درمان افراد مبتلا به این بیماری هزینه می‌شود که باید به آن ضرر ناشی از غیبت کاری افراد مبتلا به اقتصاد کشور را نیز اضافه کرد. به همین دلیل پژوهشگران همواره به دنبال راهی برای مقابله بهتر با این بیماری بودند.

سندرم روده تحریک‌پذیر یا IB5 بر اثر تحریک زیاد پایانه عصبی روده ایجاد می‌شود، موجب انقباض‌های نامنظم روده شده و دارای علائمی چون دردهای شکمی، تهوع، نفخ، حرکات غیر عادی روده‌ها، اسهال و یبوست است.

پژوهشگران معتقدند: سوسن انبر با دخالت مستقیم روی رشته‌های عصبی حامل سلولهای درد، در طول دیواره روده، با کند کردن حرکت این سلول‌ها موجب کاهش درد می‌شود.

سندرم روده تحریک‌پذیر یک اختلال عملکردی است، بدین معنا که روده آن طور که باید کار نمی‌کند، بنابراین به عقیده پزشکان یک بیماری محسوب نمی‌شود و درمان قطعی برای آن وجود ندارد.
دردهای شکمی تا پایان عمر فرد مبتلا، به صورت رفت و برگشت باقی می‌ماند و علائم آن با خوردن قهوه، شکلات، غذاهای چرب و پرادویه گاهی شدیدتر بروز می‌کند.

انواع بیماری‌های مربوط به معده و روده، عدم تحمل غذا، مسمومیت‌های غذایی، واکنش بدن به آنتی بیوتیک‌ها، استرس و در بعضی موارد عوامل ژنتیک می‌تواند زمینه‌ساز بروز سندرم روده تحریک‌پذیر باشند.

زلزله روز 11 مارس 2011 ژاپن به بزرگای 8.9 ریشتر به همراه یک سونامی عظیم پنجمین زلزله بزرگ دنیا از زمان اختراع دستگاههای لرزه نگاری دقیق است. در گزارشی به معرفی پرقدرت ترین زلزله های دنیا و زلزله هایی که بیشترین انسان را به کام مرگ کشاند می پردازیم.
به گزارش مهر، بررسیهای موسسه ملی ژئوفیزیک و آتشفشان شناسی ایتالیا (Ingv) نشان می دهد که زمین لرزه ژاپن پنجمین زلزله پرقدرت دنیا از زمان اختراع دستگاههای لرزه نگاری دقیق بوده است.
 
این موسسه تحقیقاتی در طبقه بندی به بررسی این 5 زلزله پرقدرت پرداخته و در ادامه، زلزله هایی را که بیشترین قربانی را در طول تاریخ برجای گذاشته اند معرفی کرده است.
 
قویترین زمین لرزه های دنیا از زمان اختراع لرزه نگارهای دقیق
 
1- قویترین زلزله تاریخ از زمان اختراع دستگاههای لرزه نگاری دقیق در 22 می 1960 در شیلی به بزرگای 9.5 درجه در مقیاس ریشتر اتفاق افتاد که هزار و 655 کشته، 3 هزار مجروح و 2 میلیون آواره برجای گذاشت.
 
براساس گزارش کورییره دلا سرا، سونامی که این زلزله تولید کرد در هاوایی 61 قربانی گرفت. در آن زمان هنوز سیستمهای هشدار وجود نداشتند و هنوز کسی نمی دانست که دریا لرزه می تواند از سراسر اقیانوس عبور کند. این سونامی در ژاپن 138 نفر و در فیلیپین 32 کشته برجای گذاشت.
 
2- دومین زمین لرزه شدیدی که تاکنون ثبت شده است در 28 مارس 1964 در آلاسکا اتفاق افتاد. کانون زمین لرزه در منطقه "پرنس ویلیام ساوند" به بزرگای 9.2 ریشتر بود. 113 نفر در اثر سونامی و 15 نفر در اثر زلزله جان باختند. در نزدیکی جزیره "مونتاگو"، زمین 13 تا 15 متر از جا برخاست. در خلیج "والدز"، موج دریا لرزه به ارتفاع 67 متر رسید و 15 نفر در سواحل کالیفرنیا و اورگان کشته شدند و در کوبا و پرتوریکو نیز امواج بلند غیرعادی مشاهده شد.
 
3- زلزله 26 ژانویه 2004 دو دقیقه پیش از ساعت 8 بامداد به وقت محلی زلزله ای به شدت 9.1 ریشتر سوماترا را لرزاند. منطقه شمال غربی این جزیره کاملا ویران شد. سونامی حاصل از این زلزله تا به تایلند، سواحل سریلانکا، هند و سومالی نیز رسید و در مجموع 230 هزار نفر کشته برجای گذاشت. هرچند برخی آمارها حکایت از 300 هزار قربانی دارند.
 
4- زلزله 4 نوامبر 1952 در ساحل جنوب شرقی جزیره روسی "کامتچاکا" زلزله ای به شدت 9 درجه ریشتر رخ داد. هیچ خبری از تعداد قربانیان این زلزله منتشر نشده است اما در هاوایی سونامی حاصل از آن موجی به بزرگی 3 متر ایجاد کرد.
 
5- زلزله 11 مارس 2011 در ژاپن به بزرگی 8.9 ریشتر
 
طبقه بندی شدیدترین زلزله ها بر اساس تعداد قربانیان از ابتدای تاریخ
 
1- بیش از 800 هزار نفر قربانی در زلزله 8 ریشتری 23 ژانویه 1556 در شانژی چین
 
2- بین 250 تا 700 هزار نفر قربانی در زلزله 7.5 درجه ریشتر در "تانگشان" چین در 28 جولای 1976

3- زلزله 22  می 1960 در شیلی به بزرگای 9.5 درجه در مقیاس ریشتر اتفاق افتاد که هزار و 655 کشته برجای گذاشت.
 
4- 250 هزار کشته در زلزله "آنتیکیا" در نزدیکی ترکیه 21 می 528 که احتمالا 8 ریشتر بوده است.
 
5- زلزله 16 دسامبر 1920 در "گانسو" چین با بزرگای احتمالا 7.8 ریشتر 235 هزار کشته برجای گذاشت.
 
6- در زلزله همراه با سونامی سوماترا در 26 دسامبر 2004 تعداد 230 هزار کشته ثبت شد.
 
7- زلزله 7 ریشتری 12 ژانویه 2010 در "پورتو پرنس" هائیتی سبب مرگ 223 هزار کشته شد.

بزرگ کردن پستان در زنان برای زیبایی
مقدمه
بزرگ کردن سینه یکی از شایع ترین اعمال جراحی زیبایی مورد در خواست بانوان است. این فرایند شامل عمل جراحی است که مواد و پروتز های مصنوعی برای افزایش اندازه و بهبود شکل سینه ها مورد استفاده قرار می گیرد .
برآورد ها و حدس ها حاکی از آن است که بیش از سه میلیون زن در سراسر دنیا در 35 سال اخیر پروتز سینه گذاشته اند و هر سال دهها هزار زن می خواهند که تحت این عمل جراحی قرار گیرند .بسیاری از زنان تصور می کنند که انجام عمل بزرگ کردن سینه باعث بهبود و بهتر شدن اندازه و شکل سینه ی آنها می شود؛ چون بر این باورند که سینه هایشان بسیار کوچک و اندازه یا شکل آن نا موزون ، نا متوازن و یا غیر جذاب است . بعضی از زنان سینه هایی دارند که کاملا رشد نکرده اند یا بعد از حاملگی با تغییر وزن یا پیر شدن به میزان قابل توجهی اندازه و شکلش را از دست داده و تغییر کرده اند .
تصمیمی که برای انجام عمل بزرگ نمودن سینه گرفته میشود باید کاملا شخصی و آگاهانه باشد و نباید صرفا برای خشنود کردن کس دیگری گرفته شود.مثل هر عمل جراحی زیبایی دیگر، عمل بزرگ کردن سینه هیچ کدام از مشکلات اصلی زندگی را حل نمی کند، اما ممکن است به افزایش اعتماد به نفس و شکل ظاهری بیمار کمک کند.تمام فواید بالقوه مورد بحث قرار گرفته و در زمان مشاوره مورد بررسی قرار می گیرند.
امروزه زنی که می خواهد عمل بزرگ کردن سینه را انجام دهد حق انتخاب در نوع عمل جراحی را دارد، بدین طریق می تواند نمای ظاهری و نتیجه مورد نظر را بدست آورد . بعضی از این حق انتخاب ها عبارتند از :نوع، اندازه، محل قرارگیری و برش ایجاد شده و همچنین جهت جاگذاری پروتز سینه.مشخصا برای هر انتخاب ، فواید و مضراتی وجود دارد. به هر حال اگر به مراجعه کننده اطلاعات مناسبی داده شود او می تواند تصمیم بگیرد که کدام روش مناسب او می باشد.
اطلاعات اصلی و اساسی در مورد پروتز ها سینه
مهم است که بدانیم پوسته ی خارجی یا پوشش تمام پروتزها از سیلیکون ساخته شده است .اگرچه، ماده ی پر کننده ی موجود می تواند متفاوت و از مواد مختلف باشد که این مواد عبارتند از : آب نمک، ژل سیلیکون خالص که خود به دو دسته ی ژل ساده یا ژل منسجم (همبسته) تقسیم می شود . ژل شکر و نمک (هیدروژلی) و روغن سویا(تری لوسنت) که اخیرا کشف شده اند فعلا تا بررسی های بیشتر در مورد ایمنی آنها، مورد استفاده قرار نمی گیرند.
ژل سیلیکونی فعلا رایج ترین نوع مورد استفاده می باشد. در اروپا نمودارهای فعلی توزیع فروش [70%سیلیکون، 15% آب نمک، 15%برای پر کننده های دیگر مثل هیدروژن و روغن های سویا] را نشان می دهند.چون ژل سیلیکونی از سال 1963در دسترس می باشد بنابر این جراح ها بیش از 35 سال است که در مورد این نوع پروتز تجربه دارندو این زمان استفاده بیش از هر نوع دیگری می باشد . در طی سال ها تغییرات و پیشرفت هایی ایجاد شده که پوشش های سطحی از موادی با فرمولاسیون جدید تر ساخته شده اند و این پوشش ها طوری طراحی شده اند که "خونریزی" و انتشار مقادیر بسیار کم ژل پر کننده را به حداقل می رسانند .
جالب توجه اینکه پروتز ژل سیلیکون استاندارد، به خاطر نرمی ذاتی ژل سیلیکون بیش از انواع پروتزها احساس سینه طبیعی را ایحاد می کند.
مختصر اطلاعاتی در مورد سیلیکون
بدون شک بسیاری از خانم ها در مورد این نوع عمل جراحی داستان های ترسناکی شنیده اند ، ازجمله مسمومیت زایی سیلیکون ، بیماری های مربوط به بافت . در نتیجه در مورد عمل بزرگ کردن سینه در هشت سال اخیر تبلیغات مخالفی دریافت شده است مخصوصا به واسطه عملکرد غیر مسئولانه ی رسانه ها که بدین طریق علی رغم حقایق موجود، ادعاهایی در مورد ایمنی سیلیکون شده است . بدون شک، بیشتر این داستان ها بعد از این که FDA - مدیریت غذا و دارو در امریکا- در ژانویه ی1992 استفاده از پروتزهای سیلیکونی را قدغن کرد بوده است .
FDA به این نتیجه رسیده بود که "هیچ سند و مدرکی وجود ندارد که ژل سیلسکون که پروتزها با آن پر میشوند ایمنی ندارند، اما مدارک برای اثبات ایمنی آن کم و ناکافی است." موارد بالا نتیجه دعوی حقوقی بر ضد تولید کنندگان پروتزهای سیلسکونی بود. این دعوی از طرف زنانی مطرح شده بود که از پروتز استفاده می کردند و نشانه ها و علائم زیادی از بیماری ای که " بیماری خود ایمنی مربوط به سیلسکون" نامیده شده است را دارا بودند. در حقیقت بررسی مدارک دادگاه در آمریکا نشان داد که بیش از 216 نشانه ی جداگانه در ارتباط با شیوه های پر کردن ژل به ثبت رسیده است این تعداد تنوع نشانه مجزا در هیچ بیماری دیگری دیده نشده است !
از این زمان به بعد فعالیت ، بحث و گفتگوهای قراوانی درمجامع پزشکی انجام شد تا ایمنی و یا خطرناک بودن ژل های سیلیکونی را اثبات کنند. برای این کار مقدار زایدی اظهاریه و بیانیه منتشر شد و نتایج زیادی گرفته شد . به طور خلاصه بعضی از آنها عبارتند از :
1) در ژانویه 1992مسوولین بهداشت به جراحان و پزشکان اطلاع داند که دپارتمان بهداشت احساس می کند که هیچ دلیلی برای عدم استفاده از پروتز به خاطر هراس و ترس ها موجود در امریکا وجود ندارد !
2) در آوریل 1994 یک کمیته متخصص که توسط دپارتمان بهداشت تعیین شده بود، به این نتیجه رسید که هیچ مدرک علمی در مورد ارتباط پروتز های سیلسکونی با بیماری خود ایمن یا بیماری بافت همبند وجود ندارد.
3) ادعاهایی وجود دارد که سیلیکون کلا باعث ایجاد یک سندرم جدید می شود. این ادعاها براساس گزارشهای موردی است و بنابر این نوع مطالعاتی برای اثبات این ادعاها وجود ندارد. در پاسخ به این ادعا ، کالج روماتولوژی امریکا در اکتبر 1995 بیانیه ای بر اساس مطالعات تحقیقاتی روی بیشتر 78000زن منتشر کرد . بیانیه به این صورت بود که سیلیکون بیماران را در معرض هیچ خطر اضافی در مورد بافت همبندی یا بیماری روماتیسمی قرار نمی دهد و هیچ دلیلی برای منصرف کردن افراد از این عمل جراحی به خاطر ابتلا یا وخیم تر شدن یک بیماری و نگرانی از بیماری های بافت جود ندارد .
4) حداقل 29 مورد مطالعه و مقاله در سالهای اخیر در سراسر دنیا به چاپ رسیده است که بیشتر از 200000 زن در این مطالعات مورد بررسی قرار گرفته اند و در هیچکدام از آنها رابطه ای بین بیماری موسوم به "بیماری خود ایمن سیلیکون " و پروتز دیده نشده است .
5) کشف سیلیکون در مایعات بدن باید بصورت علمی و بصورت پرسپکتیو مورد بررسی قرار بگیرد، سیلیکون به میزان زیادی در محیط اطراف ما و در بدن بیشتر مردم وجود دارد . تماس و ارتباط ما با سیلیکون در طول زندگیمان زیاد است و سیلیکون به طور گسترده در داروسازی مورد استفاده قرار می گیرد. سیلیکون بعنوان یک لابریکنت در هر نوع سوزن یک بار مصرف، سرنگ و لوله های درون سیاهرگی مورد استفاده قرار می گیرد .
سیلیکون در روژ لب ها، لوسیون ها برنزگی، فرایند های تولید غذا، کرم های پوست، اسپری مو و لوازم آرایشی کاربرد دارند. در بیش از 1000محصول دارویی از سیلیکون بعنوان یک جزء سازنده یاد می شود و حتی در فرایند تولید دریچه های مصنوعی قلب، مفاصل و دستگاه تنظیم ضربان قلب مورد استفاده می گیرد.
6) در جولای 1998،دپارتمان بهداشت به دنبال بررسی ها و مطالعات کمیته ی تشکیل شده برای بررسی ایمنی پروتزهای سیلیکونی، یافته ها و نتایج خود را منتشر کرد. این کمیته که بیشتر از دانشمندان و استادان دانشگاه تشکیل شده بود به این نتیجه رسید که هیچ مدرک علمی در مورد ارتباط پروتزهای سیلیکونی با این بیماری وجود ندارد. (گزارش 36 صفحه ای کامل ان را میتوانید از روی اینترنت دریافت کنید.
با توجه به این بیانیه، باید قبول کرد که شاید بعضی از زنان که عمل جراحی بزرگ کردن سینه داشته اند، در آینده دچار ناراحتی خود ایمنی یا بافت همبندی بشوند .چون این بیماری ها نسبتا در میان مردم متداول و رایج می باشند.مساله این است : بدون توجه به اینکه آیا آنها عمل پروتز گذاری سینه داشته اند یا خیر ، آیا ممکن نیست که به هر حال دچار این بیماری ها شوند ؟
این نوع سؤالات فقط با تجزیه تحلیل آماری دقیق قابل پاسخ دادن است. سپس اگر مشخص شد که گروهی از زنان که عمل پروتزگذاری سینه ی سیلیکونی داشته اند، تعداد بیشترشان دچار بیماری های خود ایمنی هستند؛ شاید بتوان یک ارتباط موقتی و اتفاقی بین این موارد پیدا کرد .
در این لحظه بعد از بررسی تمام اطلاعات و داده های مربوطه، باید بگوییم هیچ مدرک علمی و قاطعی وجود ندارد که نشان دهد مواد سیلیکونی موجود در پروتزهای سینه خطر بیماریهای بافت های همبندی یا سرطان سینه را افزایش می دهد.
دکتر زهرا طباطبائیان